Recap

Κανονικά αυτό το blog το έχω κλείσει, αλλά μέχρι να τελειώσει το πλυντήριο κάπως πρέπει να περάσει η ώρα. Ναι, εγώ, πλυντήριο. Αν η μάνα σου είναι 18.742 χιλιόμετρα μακρία δεν έχεις πολλές επιλογές. Αυτό ή τα ροζ ξερατά πάνω στο τζιν σου. Και επειδή το ροζ δεν είναι το χρώμα μου, διαλέγω πλυντήριο. Πως παρήκμασα έτσι ρε φίλε;

Alles gut στην εξωτική σουηδία. Αν και υποτίθεται ότι ήρθα για δουλειά και έρευνα, κατέληξα να κάνω παρέα με ερασμίτες και να ζω όπως στους πρώτους μήνες στο πανεπιστήμιο. Ποτά, πάρτυ, κάψιμο με παρέες από το πρωί ως το βράδυ. Αν και υπάρχουν διαφορές με το ξεκίνημα στο πανεπιστήμιο. Όπως το ότι δεν τρώω την μία χυλόπιτα πίσω από την άλλη. Και ότι δεν τρώω μόνο ψωμί, για να μου μείνουν λεφτά για ποτά. Α, και οι αντοχές είναι λίγο λιγότερες. Το hangover έρχεται μετά από κάθε πάρτυ και δεν φεύγει πια τόσο εύκολα όπως όταν ήμουν 18.

Και πριν κάνω διάλειμμα για να μαζέψω τα ρούχα από το πλυντήριο, να ευχαριστήσω τον κωστή που πρότεινε τους Dresden Dolls. Το War Pigs τα έσπαγε!

Γυρνώ...
------------------------
Γύρισα. Έχει πλάκα να σιδερώνεις σεντόνια σε ένα δωμάτιο γεμάτο υγρασία και με 30 βαθμούς...
Anyway.

Τελικά η Σουηδία είναι μαγική χώρα. Είναι η χώρα που τα αυτοκίνητα σταματάνε για να περάσουν οι πεζοί ακόμη και σε κεντρικές λεωφόρους. Είναι η χώρα οι υπηρεσίες δουλεύουν ρολόι. Είναι η χώρα που ξυπνάς το πρωί, ανοίγεις το παράθυρο, κοιτάς το δάσος απέναντι σου και χαιρετάς τα λαγούδια που τρέχουν ανέμελα. Αλλά στην πραγματικότητα η Σουηδία είναι μαγική χώρα για έναν και μόνο λόγο:

#1 Δεν την πέφτεις εσύ σε κοπέλες, αυτές στην πέφτουν.

Εντάξει μπορεί να είναι λίγο πιο μεθυσμένες όταν το κάνουν αυτό, αλλά και πάλι ρε φίλε είναι μαγικό. Βγαίνεις για ένα ποτό, είσαι κομμάτια από την κούραση, κάθεσαι σε μία γωνία χωρίς να χορεύεις, να μιλάς, να επκοινωνείς με το σύμπαν και πάλι κάποια θα έρθει να σου μιλήσει. Δεν προσπαθείς να σκεφτείς την μαγική ατάκα που θα κάνει την τυχαία κοπελίτσα να σου μιλήσει πάνω από 10sec. Οι φίλοι σου δεν περιμένουν να θαυμάσουν την πόρτα που θα φας. ΟΚ, ίσως να είναι λίγο ευνουχιστικό να μην είσαι εσύ ο κυνηγός, αλλά το τελικό αποτέλεσμα σε βοηθάει να ξεπεράσεις τις δυσάρεστες σκέψεις.

Πολύ ασχολήθηκα με το blog. Έχουμε και δουλειές...

Blah blah blah

Ξεκίνησα να γράφω αλλά πάλι κάπου το έχασα. Να σας πω λοιπόν ότι αν κατάφερνα να ολοκληρώσω ένα σωστό post θα έγραφα:
1) Για το κρύο
2) Για το χιόνι
3) Για έναν χιονάνθρωπο
4) Για την ζωή σε μία ξένη χώρα
4+) Για την ζωή στην εξώτικη σκανδιναβία
5) Για τα δύο τρία πράγματα που μου λείπουν από την Πάτρα
6) Για την νορβηγίδα
7) Για τις σουηδές φίλες της
8) Για το σούβλισμα του αρνιού και το ξενέρωμα του εορτασμού της ανάστασης στις πολιτισμένες χώρες
9) Για αυτούς που θα έρθουν να με δουν
10) Για αυτούς που δεν θα έρθουν
Και φυσικά για το αγαπημένο μου θέμα
11) Εμένα

Ξανακλείνω

Κλείσαμε...

tacka dig för giftet

Nothing really ends (or not?)

The plan it wasn’t much of a plan
I just started walking
I had enough of this old town
had nothing else to do
It was one of those nights
you wonder how nobody died
we started talking
You didn’t come here to have fun
you said: “well I just came for you”

But do you still love me?
do you feel the same
Do I have a chance
of doing that old dance
with someone I’ve been
pushing away

And touch we touched the soul
the very soul, the soul of what we were then
With the old schemes of shattered dreams
lying on the floor
You looked at me
no more than sympathy
my lies you have heard them
My stories you have laughed with
my clothes you have torn

And do you still love me?
do you feel the same
And do I have a chance
of doing that old dance again
Is it too late for some of that romance again
Let’s go away, we’ll never have the chance again

You lost that feeling
You want it again
More than I’m feeling
you’ll never get
You’ve had a go at
all that you know
You lost that feeling
so come down and show

Don’t say goodbye
let accusations fly
like in that movie
You know the one where Martin Sheen
waves his arm to the girl on the street
I once told a friend
that nothing really ends
no one can prove it
So I’m asking you now
could it possibly be
that you still love me?
And do you feel the same
Do I have a chance
of doing that old dance again
Is it too late for some of that romance again
Let’s go away, we’ll never have the chance again

I take it all from you
I take it all from you
I take it all from you
I take it all from you

I take it all from you
I take it all from you

Hiatus

Μέσα σε ένα μήνα πολλά μπορούν να συμβούν. Μπορείς να ξεκινήσεις μία σχέση, να την τελειώσεις και να αρχίσεις μία καινούργια. Μπορείς να κάνεις το γύρο του κόσμου μέσα σε αεροπλάνο. Μπορείς να πιεις 20lt coca-cola, να φας 30 πιτόγυρα, 5 πίτσες και μερικά κιλά μακαρόνια. Μπορεί να γνωρίζες τον άνθρωπο που δημιουργησε το unix, σε ένα πάρτι στα κεντρικά της google, αν ήσουν λίγο πιο τυχερός. Μπορεί να γίνεις κομμάτια 2 φορές. Μπορεί να αναλάβεις τα εργαστήρια για ένα μάθημα που έκανες σαν φοιτητής, δύο χρόνια πριν. Μπορεί να φας 55 ώρες διαβάζοντας wikipedia. Μπορείς γράψεις 3 χιλιάδες γραμμές C. Να κάνεις debugging σε 7 χιλιάδες γραμμές. Μπορείς να νιώσεις ντροπή για το ελληνικό πανεπιστήμιο 42 φορές. Μπορείς να νιώσεις την μετάβαση από χαρά σε λύπη 12 φορές. Και την αντίστροφη πορεία 13 φορές.

Αλλά πραγματικά βαριεμαι να γράψω για οτιδήποτε από αυτά.

Τυχαία Σκέψη #3

Πέρασε καιρός από το τελευταίο post. Και σε αντίθεση με οτιδήποτε άλλο στο σύμπαν, δεν είναι τυχαίο.

Υπόσχομαι να επανορθώσω με μερικά ακόμη post όπου θα συνειδητοποιώ πόσο καιρό έχω να γράψω κάτι καινούργιο και θα υπόσχομαι να επανορθώσω με μερικά ακόμη post όπου θα συνειδητοποιώ...

Όχι τόσο τυχαία σκέψη

Τέτοιες συνεντεύξεις σε κάνουν να εκτιμάς τους επιστήμονες που έχουν αφιερωθεί στην εκλαΐκευση της επιστήμης.

Γραμματικάκης vs Φλέσσα.
Ή
Πως να παραμείνετε ζεν απέναντι σε κάποιον που αγνοεί τελείως την επιστήμη σας κάθε επιστήμη

Τυχαία Σκέψη #2

Μόνο όταν κάνεις επιτήρηση θα καταλάβεις ότι δεν γίνεται να αντιγράψεις και να μην σε δουν.

Εκτός αν κάνουν τα στραβά μάτια...

Πλοκάμι του Καρχαρία

Αν είστε άνθρωποι με αισθητική, χριστιανοί, μουσουλμάνοι, gay, ρομαντικοί, φεμινίστριες, ninjas καλύτερα να φύγετε τώρα...


Ο Ήλιος Καίει
Νίντζα
Πάρτονα Φίλα τον
Ακατάλληλο
Σελήνη Γλύψε μου τον Π****ο
Περικυκλωμένος
Κοπριά
Ναρκωτικά
J. Lo
Ποτ Πουρί
One
Είμαι ο Θεός
Ο Νικολάκης

Όλα τα links θα είναι έγκυρα για 7 μέρες.

Του σαμ απ

Νομίζω σήμερα συνειδητοποίησα, ότι οι καλύτερες ιστορίες - σχόλια - συζητήσεις - ιδέες βασιζόνται στο να πιάνεσαι από μικρά πραγματάκια. Και στην άπειρη σάλτσα. Κατά προτίμηση γλυκόξινη.

Το post του null ήταν αποκάλυψη. Όχι μόνο γιατί μας δείχνει ότι το να γράφεις λογοτεχνία δεν έχει καμία σχέση με το να γράφεις reports και paper, αλλά και γιατί συνειδητοποίησα ότι δεν υπήρχε περίπτωση στο υπαρκτό σύμπαν να προσέξω ποτέ κάτι τέτοιο σε ένα κείμενο και άκομη περισσότερο να εμπνευστώ και να γράψω post για αυτό. Ίσως για αυτό, το 90% του χρόνου βγάζω άναρθρους ήχους του στύλ "σκατά", "καλό", "ψη", "πουτάνες", "οκ" περιμένοντας να σκεφτώ κάτι σημαντικό να πω. Και το υπόλοιπο 10% που βρίσκω κάτι να πω, το καταστρέφω μιλώντας λες και έχω μπροστά μου κείμενο με bullets και αριθμημένες λίστες.

Κατά τα άλλα, βαριέμαι την μίζερη ζωή μου. Κλεισμένος οικειοθελώς στο γραφείο μου, επειδή έχει κλιματιστικό, 100 Mbps γραμμή και τζάμπα τηλέφωνο, σερφάρω στο net τις τελευταίες 7 ώρες, κατεβάζω οτιδήποτε σκεφτόμουν να κατεβάσω τις τελευταίες εβδομάδες και δεν μπορούσα από την PSTN, μιλάω με τους φίλους μου με λεφτά του έλληνα φορολογούμενου και ακούω ραδιόφωνο από έναν καλό ροκο-σταθμό που πέτυχα. Έβαλε και ένα από τα αγαπημένα μου κλαψοτράγουδα πριν λίγο και συγκινήθηκα. Like a stone...

Η αποτοξίνωση μετράει ήδη ενάμιση μήνα και πάει καλά.Έχω ξεπεράσει (νομίζω;) το "Θέλω να πάρω τηλέφωνο" και τα "μου λείπει", αλλά στο βάθος του μυάλου μου δεν θα με χάλαγε αν υπήρχε τρόπος να βρεθούμε χωρίς να ρίξω ΕΓΩ τα μούτρα μου. Γιατί πάνω από όλα έχουμε και έναν καταραμένο εγωισμό. Τις περισσότερες μέρες του χρόνου τουλάχιστον. Και αυτός ο μήνας είναι γεμάτος με τέτοιες μέρες.

Δόξα τον αόρατο ρόζ μονόκερο.

Πανσέληνος - 09/08/2006

Female: Πως με βρίσκεις;
Male: Από ποια άποψη;
F: Την προφανή.
M: Δύσκολη ερώτηση.
F: Να στην κάνω πιο εύκολη. Θέλεις να μου τον μπήξεις;

Αυτή η πανσέληνος έχει καταστρέψει κάποιες γυναίκες.
Οι υπόλοιποι την αγνοούμε επιδεικτικά...

Μαγαζί κλειστόν

Επιστροφή στον λάκο του αράπη...